Ναι είναι όλα στο μυαλό μου, αλλά άκουσε με…

Πολλές φορές για να “παρηγορήσουμε” κάποιον ή για να τον “ανεβάσουμε”, χρησιμοποιούμε μερικές “επιτυχημένες” εκφράσεις του τύπου “έλα μωρέ όλα είναι στο μυαλό σου”, “είσαι ο μόνος υπεύθυνος της κατάστασης σου ή της ζωής σου… άλλαξε την”, και άλλα τέτοια χαριτωμένα…

Ακόμα και αν είναι αληθές πως “όλα είναι στο μυαλό μας” ή πως είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι για τις ζωές μας και για αυτό που μας συμβαίνει… για πάρτε λίγο χρόνο και δώστε του μια δεύτερη σκέψη…

Τι κάνουμε εκείνη την στιγμή που λέμε κάτι τέτοιο; Στην πραγματικότητα τον κατηγορούμε για την κατάσταση του ή για την ανικανότητά του να αλλάξει αυτό που βιώνει εκείνη την στιγμή. Και που πιστέψτε με, τις περισσότερες φορές ΔΕΝ το θέλει… αλλά δεν ξέρει το πως…

Κάποιος που χρειάζεται την βοήθειά μας, δεν έχει ανάγκη να του τονίσουμε οτι είτε μπορεί να πηγαίνει κάτι στραβά με το μυαλό του (αφού όλα όσα βιώνει “εκεί βρίσκονται”…) ή ότι είναι ανίκανος να αναλάβει την ευθύνη της ζωής του και είναι ο μόνος υπεύθυνος που η γυναίκα του τον απάτησε, τον έδιωξαν από την δουλειά, δεν έχει να πληρώσει το ενοίκιο του σπιτιού και θα του κάνουν έξωση, εκδήλωσε κάποια μορφή καρκίνου και θα πεθάνει σε μερικούς μήνες…

Λίγοι, ελάχιστοι, είναι αυτοί που θα ήθελαν συνειδητά, με δικιά τους ευθύνη και επιλογή να συμβεί κάτι από τα παραπάνω στις ζωές τους…

Οπότε τι αξία έχει το “όλα είναι στο μυαλό σου”… Όχι δεν είναι όλα στο μυαλό μας ζώντας ως άνθρωποι.Όταν πεθάνει ένας αγαπημένος σου δεν είναι μόνο στο μυαλό σου, όταν νοσείς από καρκίνο επίσης… Και όχι δεν ήταν μόνο η δική σου ευθύνη που “δημιούργησε” κάτι τέτοιο…

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε κάποιον που το έχει ανάγκη, είναι βασικά να τον ακούσουμε! Όχι να τον κρίνουμε νομίζοντας πως τον εμψυχώνουμε. Αν έχουμε έναν δρόμο να του δείξουμε για το πως θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα, την ζωή του, το “μυαλό” του… ναι να του τον δείξουμε. Αν όχι, ας παραμείνουμε στο να ΑΚΟΥΜΕ…

Δεν χρειάζεται να φορτώνουμε κάποιον με περισσότερες ευθύνες και ενοχές. Αρκετά έχει να αντιμετωπίσει ήδη, μέσα του, γύρω του…

Επιγραμματικά θα έκλεινα, ίσως σε αντίθεση με τα δημοφιλή τσιτάτα, πως ενώ όντως όλα μπορεί να είναι στο μυαλό μας, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ εκεί, ενώ πράγματι έχουμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης για την ζωή μας και το τι μας συμβαίνει, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΗ την ευθύνη, ενώ έχουμε το δικαίωμα επιλογής, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ απεριόριστη δυνατότητα επιλογής, ενώ θέλουμε, μπορεί ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ το πως να αλλάξουμε ή να αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε…

Αν αυτή την στιγμή που γράφω ξεκινήσει ένας μεγάλος σεισμός, δεν θα είναι μόνο στο μυαλό μου, δεν θα είναι εξαιτίας της δικιάς μου ευθύνης για την ζωή μου, δεν θα είναι δικιά μου επιλογή, και δεν θα φτάνει να θέλω, αλλά θα πρέπει να ξέρω και το πως να αντιμετωπίσω, να αλλάξω ή να εμποδίσω τις συνέπειες αυτού που συμβαίνει…

Advertisements